In het verleden ben ik 1 maal op een kroegmeeting geweest wat voor mij de aanleiding geweest is om te kijken of het ook anders kon.
Wat er toen al leuk aan was, is het zien van de actieve leden van het forum.

Wat ik op dat moment graag verbeterd wilde waren de volgende punten.

- Meer en betere gelegenheid om elkaars werk te kunnen bekijken.
- Mogelijkheid te hebben met verschillende individuele deelnemers gesprek aan te gaan. (Aan een lange tafel zittend in een horeca gelegenheid spreek ik enkel buurman rechts en links)
- kennis en kunde te delen met anderen in praktische zin.
- Een dagvullend en gevarieerd programma, waardoor de grote afstand die sommigen moeten afleggen meer rendement opleverd.
- buiten houden van commercie

En een meer persoonlijk iets. Een strikt gelijkwaardigheid van alle deelnemers. Geen docent/leerling verhouding of wedstrijd gevoel.

Terugkijkend op de bijeenkomsten van de afgelopen tijd denk ik dat het redelijk geslaagd is.

Wat de nadelen van deze aanpak zijn moeten we ook onder ogen zien.

- Om de open link tussen een voor de hele wereld zichtbaar internet forum en het bij mij thuis te houden bijeenkomsten enigszins onder controle te houden heb ik graag zicht op wie er komen. Een "open huis" situatie heb ik geen goed gevoel bij. Het nadeel van deze aanpak blijkt te zijn dat sommigen zich uitgesloten voelen. Overigens diegene die mij door middel van een PM hebben benaderd zijn nooit voor een gesloten deur komen te staan.

- Om laagdrempelig te zijn heb ik geen bijdrage willen vragen. Hierdoor is het b.v. niet mogelijk om voor het fotograferen een model in te huren, gezamenlijk doka werk te doen of anderszins kosten te maken.

- Fotografen zijn genegen tijdens het fotograferen solitair te handelen en dat is tijdens de bijeenkomst nu net niet de bedoeling. Het doel is niet een "wereld" plaat, maar het zien en laten zien hoe je het doet. Te denken aan film keuze, belichting, beeld uitsnede enz enz. Hierbij is gebleken dat een camera op statief essentieel is.

- Met 10 personen op deze manier fotograferen geeft een beperking t.o.v. keuze van onderwerpen. De keren dat ik met meerdere een model heb gefotografeerd ga ik onherroepelijk over tot solitair gedrag. Mede ingegeven door de dynamiek tussen fotograaf en model waarmee ik vind dat het moet gebeuren.