Quote Originally Posted by BertH View Post
Heren, ik ben ongetwijfeld naief, maar ik begrijp iets niet. In verband met mijn werk kom ik veel bij mensen thuis en zie daar foto's hangen die dan wel niet zo oud zijn als de foto waar het hier over gaat, maar wel zo'n 50 tot 60+ jaar. Die laatste zijn dan door ouders doorgegeven. Meestal echter gaat het om trouwfoto's van de lokale fotograaf, van een jaar of veertig-vijftig geleden. Ik herken ze tegenwoordig alsof ze gesigneerd waren. Zien er altijd uit alsof ze gister uit bad zijn gekomen. En al die mensen nemen echt niet allerlei museale voorzorgen! Zilver* op fibrebase is, eventueel met een toner, behoorlijk resistent tegen mileuinvloeden. Dus als het mijn foto was hing ik 'm simpelweg op, je had 'm toch niet als belegging gekocht?

*ten overvloede: alles wat er in kleur hangt is verbleekt en niet meer om aan te zien
Of een foto wordt aangetast of niet hangt van de condities af. Als de condities ongunstig zijn, dan wordt de foto ( of wat dan ook) door schimmel aangetast. De mensen verwijderen hem en die zie je ook niet meer. Wat je ziet hangt op een gunstige plaats. De kunstuitleen in het westen van Nederland zal je kunnen informeren hoeveel er naar de donder gaat. Mij is verteld door een kunstenaar dat er veel ten gronde gaat.
Maar er is nog een ander aspect: fotografen hebben 60 jaar geleden in het algemeen hun fotos gedry-mount met een rand van ca 5 cm. En deze rand dient er voor om een eerste biologische aanval op te vangen. Om een of andere reden verloopt een biologische aanval in het algemeen van de rand af Als je echter een oude foto koopt, die niet gedrymount is, ga je die niet alsnog drymounten. Dat is ook een reden dat een museum niet drymount. Maar dat hoeft een fotograaf niet te weerhouden om zijn nieuwe druk te drymounten.

Jed