Het is inderdaad zo dat digitale fotografie een deel van de analoge fotografie vervangen heeft. Maar dat is in het gebied dat voeger door boxjes en een deel van het kleinbeeld werd bestreken. Het grootste deel van de professionelen en serieuze amateurs werkt (ook) analoog. Het aanbod van (nieuwe) analoog films is enorm. En er worden steeds nieuwe films ontwikkeld. Een bedrijf als Kodak verdient zijn geld met analoog.
Je kunt stellen dat de gebieden van analoog en digitaal naast elkaar bestaan met verschillende doelgroepen.
De vraag is dan volgens mij: 'als je foto-educatie op het analoge gebied gaat doen, waar is dat dan effectief?' Naar mijn idee moet je je dan op de serieuze amateur richten'. De vraag is dan: hoe bereik je de serieuze amateur? Het lijkt mij dat cursussen analoge fotografie een goede mogelijkheid zijn. En dit soort cursussen worden reeds gegeven.
Een andere heel effectieve manier is de APUG. De uitwisseling van informatie is een vorm van foto-educatie. Of de huidige vorm in de APUG, de meest effectieve vorm is, is een andere vraag. Zelf denk ik dat 'praktijkdagen' een welkome aanvulling kunnen zijn. Maar dan kun je gelijk de vraag stellen: 'op welk niveau willen we de praktijkdagen'? Moeten ze aansluiten op bestaande cursussen, of moeten ze ook meer basiselementen bevatten?

Jed