Gisteren Gent gedaan, TT Stephan Vanfleteren

en

Om alle misverstanden te mijden: Vanvleteren is een creatief topfotograaf. Een prachtig portretfotograaf ook. Ik bewonder hem. Ik bewaar wekelijks z'n beelden uit de Zeno.

echter...
Men moet gedacht hebben bij Lannoo en Vanfleteren: "Het ijzer smeden wanneer het nog heet is".

En eigenlijk kan je het Lannoo en Vanfleteren niet kwalijk nemen: de meeste fotografen lijden tegenwoordig honger en doen bij_jobkes om te overleven.

De lokatie was schitterend.
De prints, excuus, het drukwerk werd getoond "zonder" glaswerk.
En zonder glaswerk zie je zo de tekortkomingen.
Wat een ontgoocheling!

Overshopte beelden doen de inhoud stuk.
Platte zwarten waar geen leven in zit...
Verscherpte beelden waar je hoofdpijn van krijgt.
Het drukwerk ondermijnt de inhoud.

En dan durft hij nog in een begeleidende tekst over een foto van Paul Delvaux spreken van een barietprint. Toen ja... in '89
Om de niets_beseffende toeschouwer te foppen.

Plat drukwerk dus.
"Platte" commercie.

Wat een verschil met bvb de expositie van Capa in het Joods museum en bvb met de landschapprintjes van Sally Mann in Den Haag.

Het zij zo.