Content krijgt pas waarde als het verzameld en toegankelijk gemaakt wordt. Er zijn dus twee zaken nodig content en publicist aan de andere kant. Volgens mij ontstaat er zo een bijna symbiotische relatie waarbij de een niet zonder de ander kan. In een open markt economie komt het er op neer dat er een evenwicht moet zijn. Zonder dit evenwicht zal de relatie geen lang leven beschoren zijn. Maar het staat beide partijen vrij om te "onderhandelen" over de prijs. In dit onderhandelings proces worden ook argumenten gebruikt die refereren aan het idealistisch doel en gebruiken die verschillend per cultuur kunnen zijn. Om het laatste te verduidelijken in de amerikaanse samenleving is het veel gebruikelijker dat er een tip / fooi gegeven wordt voor bewezen diensen als een vorm van solidariteit. In het nederlandse / europese is het gelukkig nog usance om deze solidariteit een meer gestructureerde vorm te geven. Wij regelen het via de belastingen, hebben een collectieve ziektekosten regeling en laten de beloning van de bediening op de rekening zetten. In dit meer gestructureerde stelsel is het echter nodig een veel strenger onderscheid te maken tussen ideŽle en commerciŽle doelen te maken. Iedereen kan snappen dat anders de basis onder het solidariteit beginsel verdwijnt.

Nu is het aan een ieder om te beoordelen of hij of zij te maken heeft met een commerciŽle dan wel ideŽle organisatie, en daarna te handelen en zijn content al dan niet ter beschikking te stellen en of financieel te ondersteunen.

Nu is het moeilijke dat apug zich op 2 scheidingen bevind. Tussen commercieel en ideŽel, amerikaans en nederlands.