Ik kies specifieke muziek omdat die op mijn stemming aansluit. Overigens zal ik nooit muziek in de doka aanzetten. De doka is voor mij een plaats waar ik mij concentreer op technische handelingen. De proefstrook wordt gedroogd en beoordeeld buiten de doka onder normaal licht. 95% of meer van de doka-tijd heeft plaats bij gewoon licht, helemaal niet in de doka-ruimte. Die beoordeling omvat de keuze van papier, ontwikkelaar of ontwikkelaarcombinaties., zwaarte van de druk, uitsnede foto etc. Het is het werken met licht. Het resultaat van de beoordeling is erg afhankelijk van mijn stemming. De beeldkwaliteit is een spiegel van mijn stemming.
En nu het licht. Of liever gezegd de lichtverdeling in de wereld om ons heen. Dit licht verandert razendsnel. (Wel heel anders dan het muziekstuk dat je al honderd keer hebt gehoord). Iedere seconde is het licht weer anders. Als ik de sluiter afdruk kan ik niet zeggen dat het een bewuste keuze is. Het is een reactie die door het gevoel gestuurd wordt.
In de portret fotografie heb je het licht onder controle, maar het model niet. Ik heb een Rolleiflex met een motordrive . Ik gebruik die motordrive nooit. Die drive zit er altijd naast. Portretfotografie luistert op de honderdste seconde. Ook niet echt een bewuste keuze. Het gevoel stuurt hier.
Bij de fotografische opname is snelheid essentieel. Als er iets is dat je snel kunt overzien, dan is het een beeld. Hier ligt de kracht van de fotografie in vergelijking met bijv. de schilderkunst. En door de vereiste snelheid is manipulatie van je gevoel uitgesloten. Als je emoties hebt bij de opname kun je ze niet ontwijken.
Jed

Adv Reply