[Jed Freudenthal]

Wat ik hier merk is de aloude fout dat je je emoties niet kunt sturen. Net alsof je emoties je overkomen.
Dat laatste is niet waar; je kunt baas zijn over je gevoel. In de psychiatrie is dit een bekend gegeven.
(Wees maar blij dat mensen dat kunnen, anders waren er nog veel meer vechtpartijen en zo.)
wat ik ermee wil zeggen is dus dat je je emoties ook kunt inzetten voor het doel wat je beoogt. Het vereist wat training, maar het zorgt er wel voor dat je soms iets anders kunt doen dan wat er verwacht wordt.

Ik sta open voor correcties en aanvullingen op mijn mening.

aDieu,
Johan

Ik geloof niet dat hier ergens staat dat je emoties niet zou kunnen sturen. Het gaat er hier om in hoeverre je gevoel (emoties) weerspiegeld worden in je foto.

De opname van een foto voltrekt zich in zo korte tijd, dat een praktische sturing van het gevoel onmogelijk is.
Het afdrukken van de foto, daarentegen vindt op een heel ander moment plaats en je kunt er alle tijd voor nemen. Ik zou mij kunnen voorstellen dat iemand het druk-procede gebruikt om emoties onder controle te krijgen, even aangenomen dat hij het druk-procede daarvoor wil gebruiken.
Persoonlijk zie ik de (vrije) fotografie als een middel om jezelf te ontmoeten, en niet als een therapeutisch middel.

Jed