Tijdje terug heb ik me een rolleiflex gx aangeschaft, hetgeen ik altijd al wilde hebben...

Ik kan het maar niet gewend worden, de manier van kijken, vanaf de buik, de tijd die verstrijkt om scherp te stellen. Voor actievere scènes is het een ramp om mee te werken, het toestel is echt niet gemaakt om snel wa snapshots- straatscènes te nemen. (In tegenstelling tot de journalisten id jaren 40-50-60 die er wel mee overweg konden.)
Ik begin me af te vragen of ik niet beter in mijn broek had .... en gewoon een mamiya 7 gekocht of verder gedaan met mijn kleinbeeld, F-100. (Maar ik wilde betere beelden...)
Als ik vroeger mijn kleinbeeld meenam, nam ik altijd wel een beeldje. sinds de komst van de rollei, gebeuren er weinig spontane beelden, ben ik minder actief als fotograaf, door de reden van de moeilijke en nogal trage scherpstelling.

Hebben jullie ook zo'n gelijkaardige ervaring meegemaakt? Een overgang naar een ander apparaat en beseffen dat het toch dat niet is?

Of ligt het gewoon aan mij, die in feite gewoon meer moet proberen fotograferen, uitproberen, vallen en opstaan,etc
Mijn vriendin zegt, gewoon meer fotograferen en da komt wel.....
Maar de camera nodigt niet echt uit om hem te gaan gebruiken, met als resultaat dat ik niet veel fotografeer en geen inspiratie heb!

Help!

het apparaat kostte handenvol geld ( 1500 a 1600 euro) mint.
En als ik hem verkoop, verlies ik wat. Plus, ik moet dan terug zoeken naar een geschikt toestel. Weeral uitproberen.

Enig advies?

Mvg,

Jelle