Alleen, in combinatie met mijn aangeboren slordigheid wil zo'n stoffig kelderhok wel eens tot stofspikkels op mijn print leiden. Maar als ik me echt concentreer, lukt het wel om alles binnen de marges van het aanvaardbare te houden. Misschien vond ik dat nog het moeilijkst om te leren in de donkere kamer: het geduld hebben om methodisch te werk te gaan. Ik maakte vaak bij een eerste print rustig mijn proefstrookjes, maar ging gaandeweg steeds driester te werk om toch nog een afdruk meer klaar te krijgen. Maar nu die opwinding wat weg is en ik meer heb leren genieten van de rust die een dokere kamer brengt, kies ik steeds meer voor grotere en nauwkeurige afdrukken van de minst slechte negatieven. Vandaar ook dat ik bariet afdrukken wil gaan proberen.